یکی از اماکن مقدس زرتشتیان که همه سال از سرتاسر جهان به مدت پنج روز از روز استاد تا انارام از ماه خورداد ( 24 تا 28 خرداد ) در این زیارتگاه گرد هم می آیند و آیین دینی و سنتی خود را به جا می آورند.

محلی است در میان کوههای اردکان و انجیره در جاده طبس در ۴٨ کیلومتری یزد . چون مقدار کمی آب از شکاف کوههای صخره ای پوشیده از سبزه در حال ریزش است به چک چک معروف شده است. زرتشتیان این محل را پیر سبز خوانند.

از روز سوم تا دهم تیر ماه برای انجام مراسم دینی و مذهبی و نذورات ، زرتشتیان از ایران و جهان در این مکان گرد هم آمده و بصورت شبانه روزی اقامت می کنند در این محل ساختمانها و آب انبارهایی ساخته شده که قدیمی ترین آنها مربوط به عصر ناصرالدین شاه قاجار می باشد.

مختصری از اردکان

واژه اردکان از دو کلمه ارد و کان تشکیل شده که ارد به معنای مقدس و کان به معنای معدن و جایگاه می باشد که با این وصف اردکان به معنای جایگاه مقدس و یا معدن زهد معنا می شود.

در کنار شیرینیجات سنتی این شهر، سوغات معروف اردکان که شهره خاص و عام می باشد ارده و حلوا ارده است که در کارگاههای متعدد شهر تولید و عرضه می گردد.

در حال حاضر عمده ترین محصولات اردکان ، پسته ، روناس و انار می باشد که پسته و روناس جنبه صادراتی دارد و این شهرستان با تولید سالیانه 1800 تن رناس اولین تولید کننده این محصول در کشور است.

ریشه رناس پس زا برداشت و خشک شدن برای سائیده شدن روانه مازاری ( مکانی که در آن رناس خرد می کنند ) می شود و در این مکان سائیده می شود و پودر آن به دلیل رنگ ثابت و روشن و داشتن خاصیت ضدعفونی کننده در صنایع رنگرزی برای رنگ الیاف قالی و صنایع آرایشی کاربرد دارد قابل ذکر است روناس تولیدی اردکان در کاشان ، اصفهان و تبریز و کشورهای دبی ، ایتالیا ، ژاپن و هندوستان مصرف می شود.

صنایع دستی و بومی این خطه کویری قالیبافی ، موتابی ، زیلو بافی ، کرباس بافی و عصاری می باشد. اردکان از لحاظ وجود معادن بسیار غنی است بطوریکه به بهشت معادن لقب گرفته است.

Chekchekou or Pir-e Sabz

It is located between the mountains of Ardakan and Anjireh in Tabas Rd, 48km. to Yazd. A narrow flow of water is pouring down from gaps of green rocky mountains and this is why it has been known as Chekchek (drop by drop).

Zoroastrians of Iran and world call this place Pir-e Sabz, andthey get to gather to do their rites and vows and also reside there, circadianly, from June24, to July 1, every year. A few buildings and reservoirs have been constructed in this place that the oldest one belongs to Naser-al din Shah Qajar time.