از ویژگیهای جشن نوروز، قرار گرفتن آن در ابتدای بهار و در آغاز ماه فروردین است . این ماه چنان که گفته شد منسوب به فروهرهای درگذشتگان می باشد. بر پایه این باور ، فروهرها از ده روز پیش از نورون برای دیدار بستگان خود به زمین می آیند و پس از سرکشی و اقامت، دوباره به جایگاه خود باز می گردند. به همین دلیل است که زرتشتیان از اوایل اسفند ماه ، خانه تکانی و پاکسازی پیرامون خود را آغاز می کنند . وسیال تازه به خانه می آورند ، پوشاک نو می پوشند و برای جشن و شادی آماده می شوند تا فروهرها به هنگام فرود آمدن ، بازماندگان را هماهنگ با طبیعت ، شاد و خرم ، پاک و تازه بینند و خشنودی و آزوی برکت و بهروزی برای آنان ، خود به سرای خویش بازگردند. در شب پیش از نوروز زمانی که تاریکی آخرین شب سال در برابر سپیده دم نخستین روز بهار رنگ می بازد ، با افروختن آتش در بالای بلندی و یا بام خانه ها ، بازگشت فروهرها را بدرقه می کنند و با نیایش خود ، خشنودی روان وو فروهر در گذشتگاه را فراهم می سازند و بازآمدنشان را در آغاز سال بعد ، آرزو می دارند.

بیشتر خانواده های زرتشتی در یزد به ویژه در خانواده های روستایی ، همچون گذشته خوراکی های سنتی نوروز را نیز تدارک میبینید، نمادهای سنتی را فراهم می کنند و همه را بر سر سفره می گذارند.

از چیزهایی که وجودش در سفره نوروزی جلوه ویژه ای دارد و زرتشتیان یزد به آن ششه می گویند ، سبزه است ، دلیل سیز کردن روئیدنی ها در خانه به هنگام نوروز آن است که جان گرفتن دانه و رویش گیاهان را در نوروز و تازه شدن زندگی را در بهار یاآوری می کند. برای سبز کردن دانه ها از دانه های گندم ، ماش ، عدس و تره تیزک ( شاهی ) استفاده می شود.

پنجه برزگ و پنجه کوچک

ده روز مانده به نوروز یعنی روز استاد از ماه اسفند ، پنجه کوچک آغاز می شود ، و تا پایان روز انارام و اسفند ماه به مدت پنج شبانه روز ادامه می یابد. در این زمان خانه و جای زندگی برای برگذاری هر چه با شکوه تر جشن نوروز آماده و مرتب شده و تمام وسایل و مواد لازم نیز فراهم می گردد.

پنج روز پایان سال ، پنجه بزرگ نام دارد این پنجه روز جزِ ماه گاتابیو به حساب می آید و ویژه بگذاری گاهنبار چهره همس پت میریم یا گاهنبار پنجه است.(پنج روز دوم را ماه گاتابیو گویند.

برای گستردن سفره نوروزی ، به جزء نمادها و نان ساده ، نمونه دیگری نان شیر ، کمال شیرنی ، نان پیه پیاز، حلوای سن ، حلوای شکر، آش رشته ، آش هفت دونار ( هفت نوع دانه های غلات و حبوبات ) سیرگ ( نوعی نان روغنی که بیشتر در مراسم دینی و سنتی تهیه می شود) سیر و سداب ( سداب گیاهی است سیز که برگهای آن بوی تندی دارد) . هر کدام از خوراکی هایی که به مناسبت مراسم پنجه تهیه کرده اند به مقدار لازم در بشقاب های مسی قرار می دهند و همراه نان ، کماچ، سیرک و بقیه چیزها به جایگاه اجرای مراسم می برند و بر سفره می گذارند آن گاه به حضور موبد و شرکت کنندگان مراسم دینی برگزار می شود.