ـ آتشکده کاریان:
نام دیگر آن آتشکده آذرفرنبغ یا آذر خرداد است که در معنی می شود آتش فره ایزدی. مکان آن در شهر فیروز آباد یا اردشیر خره یا اردشیر خوره در 120 کیلومتری جنوب شیراز است. و کاخ بزرگ آن که توسط اردشیر بابکان ساخته شده بود هم اکنون فرو ریخته است. اردشیر به همین جهت نام شهر را ارتخشرخوره ( ارت خشتر) نامید. در معنی کل می شود شهر شکوه و جلال اردشیر. خوره به معنای فر و شکوه و جلال است. این مکان از زیارتگاههای بزرگ مردمان فلات ایران بوده است.

ـ آتشکده آذر برزین مهر:
یکی از سه آتشکده مقدس ایران است ( آذر گشسب- آذر برزین - کاریان ) که در شهر نیشابور یا ابر شهر خراسان قرار دارد.  در پهلوی به نام آتوربورگین میتر خوانده می شود به معنی آتش مهر بالنده است. تاریخ ساخت آن بسیار کهن است به طوری که به زمان اشو زرتشت باز می گردد. آذر برزین مهر تا زمان گشتاسب در گردش بوده و پناه جهان تا این که اشور زرتشت اسپنتمان دین آورد و گشتاسب شاه دینش را پذیرفت آن گاه گشتاسب آتش مقدس را در کوه ریومند در آذربرزین مهر قرار داد.

ـ آتشکده آذر شب:
آتشکده ای است که گشتاسب شاه در بلخ بنا کرد و به گفته مورخین گنج های خود را در آن قرار داد. بلخ در تاریخ جزوی از خراسان بزرگ بوده است که متاسفانه در دوره ننگین قاجار به روسها فروخته شد.

ـ آتشکده آذر نوش:
آتشکده ای در بلخ که این نیز همچون آذر شب در خراسان بزرگ ایران بوده است . فردوسی بزرگ آن را نوش آذر نامیده است.

ـ آتشکده باکو:
آتشکده ای بزرگ بوده است در ایران شمالی ( باکو ) که در نزدیکی چاه نفت قرار داشته است. محل آن در روستای سوراخانی در 15 کیلومتری باکو می باشد تاریخ ساخت آن به سال 400 پیش از میلاد توسط ایرانیان می باشد. بدلیل مواد نفتی موجود این منطقه این آتشکده همیشه در نزد ایرانیان روشن و بر افروخته بوده است. این مکان مقدس پس از یورش تازیان ویران شد ولی سالها بعد از آن دوباره مرمت و بازسازی شد ولی آتش آن خاموش بود تا سال 1975 که آتش آن دوباره روشن گشت و به مکانی توریستی تبدیل شد.

ـ آتشکده سیروان:
این آتشکده پیش از به پادشاهی رسیدن انوشیروان دادگر محل بت ها بود و پس از وی بتها ویران شدند و آتش مقدس را در آنجا قرار دادند. محل آن سیروان و ری بوده است به گفته مسعودی تاریخ نگار مشهور این آتشکده در پیش از ظهور زرتشت ساخته شده است.

ـ آتشکده نیاسر:
این آتشده توسط شاهنشاه اردشیر بابکان ساخته شده است طول و عرض آن 14 متر در 14 متر می باشد. این بنا پس از یورش تازیان ویران شد ولی سپس توسط مردم بازسازی گشته است و امروز تقریبا سالم می باشد. نیاسر در 35 کیلومتری شمال غرب شهر کاشان قرار دارد و در منطقه ای کوهستانی در ارتفاعات کرکس می باشد.

ـ آتشکده آناهیتا یا معبد آناهیتا:
آناهید یکی از چهار عنصر مقدس آب ، آتش ، هوا و خاک است. در معنی می توان گفت که پاک و با عفت و با تقوی است که ارمنیان درست آن را تلفظ می کنند. این زیارتگاه پس از آذر گشسب از بزرگترین مکانهای باستانی و مقدس ایران بوده است که از دوره شاهنشاهی اشکانی ( پارتیان ) باقی مانده است . در شهر کنگاور در مسیر کرمانشاهان قرار دارد. ستونها و پلکان آن معبد هنوز پس از بیش از 2000 سال باقی و مستحکم است. این مکان در شهر کردنشین ایران بوده است و در نزد کردان آریایی دارای احترام خاصی می باشد.

ـ آتشکده دارابگرد:
به گفته تاریخ مروج الذهب مسعودی این آتشکده به فرمان اشو زرتشت بنا گشت. زرتشت به یستاف شاه فرمان داد تا آتش مقدس جمشید شاه را که مورد احترام وی بوده است را بیابند و بیاورند. یستاف شاه این آتش را در خوارزم پیدا نموده است و به دارابجرد فارس آورد و اطراف آن را شهر زیبایی ساخت. این آتشکده در سال 332 هجری قمری به نام آتشکده آذرجوی نامیده می شده است.

ـ آتشکده شاهپور:
در ساحل خلیج قسطنطنیه روم پس از این که شاهنشاه شاپور پسر اردشیر پسر بابک وارد شد آن را ساخت و تا دوران خلفای اسلامی نیز پا بر جا بود.

ـ آتشکده پوران :
این مکان توسط ملکه پوران دخت ساسانی دختر شاهنشاه خسرو پرویز ساسانی در عراق عجم در نزدیکی مدینه الاسلام ساخته شده است.

ـ آتشکده کرکویه:
این آتشکده در شمال سیستان کنونی قرار داشته است. این آتشکده تا قرن 17 هجری بسیار خرم و زیبا بوده است ساخت آن به روزگار کیخسرو باز می گردد. دو شاخ بزرگ گاو داخل آن ها قرار داشته است و در وسط آن آتشگاه قرار داشته است.

ـ آتشکده بارنوا:
به گفته مسعودی دومین روز پس از به قدرت رسیدن شاهنشاه اردشیر بابکان این آتشده ساخته شده مکان آن در جنوب ایران است.

ـ آتشکده سرده :
در یزد بخش تفت روستایی به نام سرده قرار دارد که دارای آتشکده ای کوچک بوده است . پس از یورس تازیان مردم از نابودی آتش این مکان توسط آنان جلوگیری کردند.

ـ آتشکده آذرباد:
آتشکده ای در تبریز بوده است که در متون پهلوی آذر بادگان هم نوشته شده است به معنی نگهدارنده آتش. به احتمال قوی اثری از آن بجای نیست.

ـ آتشکده آذر گشنسب یا آذر جشنس :
یکی از مشهورترین و بزرگترین آتشکده های فلات ایران که در آذربایجان غربی در 49 گیلومتری شمال شرق شهر تکاب کنونی قرار دارد . امروز به آن تخت سلیمان می گویند. در دوره شاهنشاهی اشکانیان مهم ترین پادشاه آذربایجان آریوبرزن و پسرش ارت وزد بوده است. بیشتر پادشاهان ایران پس از نشستن بر اریکه شاهنشاهی ( جلوس ) به آذر گشسب آذربایجان می رفتند و به درگاه خداوند نیایش و سپاس و درود می فرستاده اند و سپس هدایایی تقدیم می کردند.

ـ آتشکده خوار اصفهان:
حمزه اصفهانی می نویسد اردشیر در یک روز سه آتشکده در اصفهان یا اسپهان بنا کرد. یکی در شرق، دیگری در میان شهر و آخری در غرب شهر. دلیل آن را از طلوع خورشید تا غروب آن دانسته است. اولی بنام آتشکده اردشیر است که در منطقه قلعه ماربین یا مارین واقع شده است. دومی آتشکده زروان نام دارد که در قریه دارک از روستای خوار است و سومی آتشکده مهر اردشیر نام دارد که در اردستان واقع شده است. مهمترین و سالم ترین آنها در کوه آتشگاه امروزی واقع شده و از شهر اصفهان 8 کیلومتر فاصله دارد. معبد آن نیمه ویران است و امروزه به آتشکده اصفهان معروف است.