نبرد زندگی و نابودی میانکاله
حر منصوری- مدیر جمعیت دیده بان میانکاله

  بزرگنمایی

 پناهگاه حیات وحش میانکاله از نظر جغرافیایی در جنوب شرقی دریای خزر وجود دارد و مجموعه عوامل طبیعی که از جمله آن وضعیت مطلوب جوی و فراوانی غذا است باعث شده که تجمع بی نظیری از انواع پرندگان در جهت زمستان گذرانی در این منطقه را شاهد باشیم .انواع غازها ، اردک ها، قوها، فلامینگوها ، مرگوس ها، عقاب ها، درناها، و پلیکان ها ،و غیره. که از نظر زیست محیطی بسیار حائز احمیت هستند .

  موقعیت جغرافیایی تالاب بین المللی میانکاله 
 mia.1_530259771.jpg
بسیاری از این پرنده ها در طبقه بندی های بین المللی در ردیف پرندگان در حال انغراض وجود دارند . و حتی جمعیت جهانی بعضی از این گونه ها  به کمتر از اعدد  15000 قطعه رسیده است  . در این منطقه شما می تواند شاهد کلونی های بزرگی از پرندگان باشید که در نوع خود بی نظیر است ولی عوامل تهدید کننده زیادی هم در این منطقه موجب کاهش جمعیت آنها می شود که بیشتر آنها عوامل تهدید کننده انسانی هستند .
 
   صیادان که 70 % از آنها مهاجرانی هستند که  از نواحی شرقی کشور در زمان خشک سالی که  موجب مهاجرت عده کثیری از جمعیت شهرها و روستا ها شده بود ، به این منطقه مهاجرت کرده و در مزارع و دامداری های این منطقه که اشتغال اکثر بومیان منطقه است مشغول به کار شدند و بعد ها روستاهای کوچکی را در اطراف تالاب بنا کردند، به طوری که امروزه جمعیت بومیان منطقه کمتر از مهاجران است . هجوم صنایع بزرگ به این منطقه در اوایل  دهه 70 موجب ایجاد اشتغال کاذب زیادی در منطقه شده و موج دوم مهاجرت را با هجم بسیار زاید باعث شد .
 
   روستاهای اقوام مهاجر روز به روز  بزرگ  و بزرگتر  شدند،  پیامد ظهور  این اقوام غیر بومی که اکثر آنها از طبقه فقیر جامعه بودند. آنها اوایل بصورت کارگر در این صنایع مشغول شده و از این راه زندگی خود را می گردادند  ولی دیری نپائید که ایجاد زیر ساخت های صنایع به اتمام رسید و برای ادامه کار که به صورت تخصصی تر بود دیگر به این کارگرها احتیاج نبود  .
   در این بین اتفاق دیگری هم به وقوع پیوست که از اهمیت بیشتری برخوردار بود .  این اتفاق خرید زمین های حاصلخیز کشاورزی از کشاورزان و دامداران با هدف ایجاد  منطقه ویژه اقتصادی بندر امیر آباد بود که از آن به عنوان " طرح ملی " نامبرده شده و در بیشتر موارد بدون رضایت مردم، زمین ها را از آنها می خریدند و پشتیبانی زیادی هم از این عمل توسط قدرت های سیاسی و قضایی به عمل می آمد .  به صورتی که هر گاه یک یا چند کشاورز معترض به عمل دستگاه ها ی مربوطه به مجتمع قضائی منطقه( بهشهر ) شکایت می بردند نتیجه به نفع صنایع تمام شده و حق کشاورزان پا مال می شد .
   کشاورزان و دامدارانی که از 150 سال قبل با وجود حمله اقوام ترک و روس در مقابل آنها ایستاده و نبرد دلیرانه  آنها باعث حفظ این مناطق بکر شده بود  امروز توسط سیاست های نادرست مدیریتی در این کشور مجبور به فروش با ارزش ترین میراثی که از اجداد خود به ارث بورده بودند شدند .  اکثر  قریب به  اتفاق آنها که  انسان های روشن فکر و طبیعت دو ست و طبیعت گرائی بودند و سال ها به عشق طبیعت و زیبایی خاص این منطقه در آن سکونت داشتند به دلیل از دست دادن دلبستگی خود  در این منطقه، این سرزمین را ترک گفته و سرنوشت خود را در کشورها و مناطق دیگر دنبال کردند . 
 
    غول عظیم صنعت جسورانه تر از پیش، همه مزارع و مراتع را بدون در نظر گرفتن استعدادهای منطقه در نوردید. این کار تا جایی پیش رفت که به صورت مستقیم ،با کشیدن راه آهن از "تالاب بین المللی لپو" ی زاغمرز که یکی از 22 تالاب بین المللی ایران است، اکوسیستم آنرا تحت الشعاع قرار داده و باعث نابودی زیستگاه پرندگان بومی و غیر بومی شد .
    در سمت دیگر شکار و صیدی که تا آن روز توسط انجمن های شکار و طبیعت که بیش از 40   سال در این منطقه قدمت دارند در فصل خاصی  و به صورت  موردی صورت می گرفت  از کنترل خارج شده و به شکل حرفه ای توسط مهاجرانی که از کار بیکار شده و در بحران اقتصادی قرار داشتند شروع شد.  آنها بعد از اینکه کار خود را در صنایع از دست دادند به ناچار ، به دو سمت کشیده شدند. گروهی از آنها به دلیل آنکه خود زمانی ساکن مرزهای نواحی جنوب شرقی کشور بودند از ارتباط خود با آنجا سود برده و به خرید و پخش  مواد مخدر در منطقه که یکی از آسان ترین راه های کسب در آمد است پرداختند . این مسئله موجب شد که که مصرف کننده های این مواد هر روز بیشتر و بیشتر می شدند .
   تالاب میانکاله به مرور زمان قتلگاهی مرگبار برای انواع پرندگان شده به طوری که  دیگر چون گذشته فرقی  بین "قو"  و  "چنگر" قائل نبوده و با انواع روش ها و ابزارها به شکار آنها می پردازند.
   طبیعت منطقه دچار بحران شده است . رویکرد شکاربانی محیط بانان میانکاله، کار را بیش از پیش سخت کرده و صیادان را به ارتشی استشهادی در مقابل طبیعت تبدیل کرده است . دیگر  صیادان که برای نان به صید حرفه ای می پردازند  از کشته شدن و کشتن هم نمی هراسند .بارها در این سال ها دیده شده که به سوی  محیط بانان حمله ور شده و  قایق آنها را در هم می شکنند ؛ نیزارهایی که پرندگان در آنها زندگی می کنند به آتش می کشند ؛ در تالاب، مقدار زیادی سموم شیمیایی ریخته و باعث کشته شدن پرندگان و ماهی ها می شوند و در مقابل ، محیط بانان تلافی جویانه کلبه های شکار آنان را  به آتش  می کشند. دام های ماهیگیری  آنها را از هم می درند. قایق های آنان را تصاحب می کنند و در بیشتر مواقع ، شکار آنها را نیز  از آنها می گیرند ؛ در نتیجه  نبرد برای زندگی به نابود شدن طبیعت انجامیده است .
   از سوی دیگر در زمین های بالادست که  بیش از ده ها هزار هکتار  زمین کشاورزی است و  توسط رودخانه ها و نهرها آبیاری می شوند  کشاورزان هم  از کودها  و سموم کشاورزی به صورت غیر استاندارد استفاده  کرده و همواره پسابهای آن، که مملو از آلاینده های شیمیایی و بیولوژیکی است را به این نهرها سرازیر می کنند و به واسطه نهرها و رودحانه ها که همه به سوی تالاب می روند وارد تالاب  شده  و فاجعه ای  در دناک را موجب می شوند .
   اما کار به همین جا ختم نمی شود . امروز  اخبار مربوط به  احداث جاده ای جدید بر روی میانکاله، احداث پالایشگاه در کنار میانکاله، دونیم کردن تالاب و بلاهایی از این قبیل از معمولی ترین اخباری است که می توان در مورد میانکاله دریافت کرد .
 

mia.2_752796629.jpg